Kleinekapitein’s Blog

Iemand vroeg mij ooit wat de zin van het leven was, ik antwoordde dat het leven meerdere zinnen had en werd schrijver. Maar eenmaal schrijver leek het simplistische idee van één zin mij wel wat. Wel een mooie zin natuurlijk, het liefst kort en enkelvoudig. Iets als: Mijn roze nikes zijn vies. Maar dan eigenlijk iets heel anders, iets als: Mijn opa was de uitvinder van beschuitlift bijvoorbeeld. Dat was hij ook. Én de op één na snelste spaker van Wormer. (Een spaker is iemand die fietsen spaakt. )

Ik weet niet wat het voor het leven zou betekenen als dat de zin  zou zijn, maar wel dat mijn opa trots zou zijn geweest. Zo was hij.

Om even terug te komen op de bewuste dag dat ik schrijver werd: ik dacht toen nog dat dat leuk zou zijn. In mijn hoofd had zich een beeld gevormd van een bizarre doch aantrekkelijke combinatie Jack Kerouac en Carrie Bradshaw. Tot ik later besefte dat dit beeld onrealistisch was, omdat ik niet heel erg goed op hakken kan lopen en ik in de tijd dat ik door Amerika liftte helemaal niets op papier kreeg.

Toch gaf ik de moed niet op en vergeleek schrijvers in diverse gedichten met piraten, met mij natuurlijk als kapitein. Maar nee. Dat was het ook niet. Ook van de beste rum krijg je hoofdpijn en schrijvers moeten, in tegenstelling tot piraten, gewoon de trap stofzuigen, was op vouwen en af en toe een maaltijd roerbakken. Tja…

En nu? Nu ben ik teleurgesteld. Op zijn minst had ik gehoopt dat het dan nog iets op zou lossen, dat schrijven. Maar niets lost op in woorden, laat staan in zinnen. Het ergste van alles was dat ik de anekdote over de dag dan ik schrijver werd ooit in iemand anders boekje zag staan. Schrijvers zijn geen piraten, maar ordinaire moleskine-criminelen. Mijn opa zou zeggen: Ach meissie toch, zoek een baan.

Geluk is koffie
En dat die dan niet op is
En dat je dan nog niet gelukkig ben
Gelukkig niet

Er zullen mensen zijn die dit lezen wie ik het verhaal nog niet verteld heb. Voor deze mensen, hoe het begon:

Ik was in Utrecht, samen met mijn zus en nichtje. Mijn nichtje was jarig geweest en dus gingen we winkelen. Na 6 H&M’s (of eigenlijk heeft Utrecht er maar drie ofzo), 3 Invito’s en 2 Sascha’s was het tijd voor iets anders. Een tweedehandswinkel bijvoorbeeld.

Een zo kwam het dat wij een kwartiertje later buiten een tweedehandszaak (de naam zal ik niet noemen…..) met 5200 duitse mark, gevonden in een laars, een lelijke laars.

Nou wil het feit dat Duitsland heel veel marken kwijt is en je ze dus onbeperkt in mag wisselen.

En dus gingen we naar Duitsland, want de Nederlandse bank vertikt het om oud buitenlands geld in te wisselen, Hoewel we op het punt stonden heel veel geld op te halen, besloten we toch zo goedkoop mogelijk naar Duitsland te gaan. De beslissing viel op Aaken. En daar kwamen we via Heerlen aan bij de Duitse bank (erg vroeg op dat ding gaat om 1 uur dicht….). In de bank was het een kwestie van marken geven, die even werden geteld(handmatig) en daarna euro’s krijgen. Ik had nog nooit een briefje van 500 gezien, maar de lieve meneer van de bank gaf me er 5…. Zo makkelijk is het. Geen paspoort, telmachine of geldchecker nodig….Duitsers, het zijn makkelijke mensen.

Aaken was niet echt een boeiende stad, maar ik moet toch zeggen… het was een leuk dagje Duitsland, alles bij elkaar…maar nu ben ik ziek…

(foto’s komen)….

Sommige dagen….

Sommige dagen zijn gedoemt om hele vervelend dagen te zijn, van die dagen van:

niet zulke goede evaluaties, ronduit hatelijke evaluaties, treinen die niet rijden, telefoons die niet op voorraad zijn. Van die dagen dat alles kut is en de rest ook een beetje, dagen dat je niets anders kunt doen dan een biertje drinken bij de slechtste film die je kan vinden.

Gister was zo’n dag. En de film was de slechtste sinds tijden. Vandaag is ander, vandaag is er mist die de kerktoren bijna verbergt…. Vandaag is vast anders….

Hoop ik althans…..

Kwijtgeraakt/gestolen/verloren  in 2008:

• mijn portemonnee
• een jongen
• mijn i-pod
• mijn telefoon
• mijn registratie formulier in Rusland
• mijn fietssleutel
• vier fietsen (of vijf?)
• mijn baan
• nog een jongen
• grijze schoenen
• nog 2x mijn portemonnee
• mijn huis
• mijn slaapplaats in Utrecht
• vier zwarte truitjes
• een zwarte string
• mijn oorwarmers

vergeet ik iets?

Nog 3 weken, ik hoop dat de rest blijft…..

Sint gaf mij een nieuwe muts

om te oefenen voor Rus….

er is geen wodka in huis en het is nog voor zessen….

Ach

van wodka wel?

Ach

Van een gelukkig liefdesleven is nog nooit iemand een betere schrijver geworden…