Kleinekapitein’s Blog

Ik was jarig, dat moest gevierd. Andere waren jarig, dit moest ook gevierd. Er moesten mensen worden geselecteerd en geserveerd. Er moesten voorstellingen worden gezien, met mensen worden besproken en door mij worden geschreven. Geschreven, ja dat moest er en worden geschrapt en herschreven en nog een keer en dan al die vervelende tabs weghalen. Er moest worden gelezen, snel en tergend langzaam, goed en slecht, de Viva en Houellebecq. Er moest naar Watergang worden gegaan  en naar Terschelling en naar Brabant en naar Limburg en naar Gent en naar Portugal en naar Spanje en naar Engeland (maar naar dat laatste ging ik niet). Er moest gedanst, gedronken, gepraat en gesprongen, gefietst terwijl je er eigenlijk te dronken voor bent of eigenlijk te laat of dat het eigenlijk niet zulk goed weer was. Er moest een kamer worden opgeruimd of een heel huis, het was in ieder geval te proberen, al lukte het nooit voor lang. Er moest worden gerepeteerd, gemonteerd, gepresenteerd, geëvalueerd, gedemonstreerd, geëxperimenteerd. Er moest worden gegeten; lekker en vies, te veel en te weinig, zelf gekookt of voorgeschoteld gekregen, één euro vijf en twintig of vijf en tachtig euro waard, van iemands buik en tijdens mijn eigen tekst. Er moest gelezen. Er moesten enge brieven worden verstuurd en emails en smsjes. Er moesten mensen lief worden gehebt, gehaat, genegeerd en vergeten worden. Er moest veel te veel worden geschreven op facebook. Er moest in treinen worden gezeten, de goede, de verkeerde, optijd, te laat, zo laat dat het vroeg is, slapend, lezend, huilend en drinkend,  en soms in een bus.

Er kwamen gewoon wat dingen tussen door, sorry.